Program obejmuje najstarsze kompozycje zachowane w źródłach przechowywanych w polskich archiwach. Dobór repertuaru ukazuje rozwój rodzimej twórczości – od monodii, poprzez polifonię gregoriańską, aż po bardziej złożone formy muzyki wielogłosowej. Znaczną część programu stanowią utwory odkryte w ostatnich latach, a także kompozycje, których transkrypcje zostały zrewidowane specjalnie na potrzeby zespołu i zostaną zaprezentowane w autorskiej interpretacji, opartej na najnowszych badaniach nad dawną muzyką polską.

Program koncertu ukazuje ewolucję średniowiecznej muzyki sakralnej oraz jej wpływ na kształtowanie się późniejszych form wielogłosowych. Repertuar obejmuje zarówno monodię liturgiczną i mistyczne dzieła Hildegardy z Bingen, jak i polifonię gregoriańską oraz różne typy organum, prowadzące do rozwoju polifonii w szkole Notre-Dame, a także przykłady rozwiniętej już polifonii renesansowej. W program wpleciono także najstarsze utwory muzyki polskiej – zarówno te już znane (Surrexit Christus hodie, Omnia beneficia, Chwała Tobie Gospodzinie), jak i kompozycje odkryte dzięki najnowszym badaniom prowadzonym przez członkinie zespołu (m.in. Ave maris stella z rękopisu BJ 320, Laus Domino resonat z Antyfonarza Bożogrobców z Miechowa)

Program inspirowany antyfoną Hildegardy z Bingen obejmuje kompozycję świętej kompozytorki i mistyczki oraz inne kompozycje o świętych kobietach, a także utwory zachowane w archiwach zgromadzeń żeńskich (m.in. klarysek z Krakowa i Starego Sącza, Benedyktynek ze Staniątek, Przemyśla i Sandomierza).

Pieśni pielgrzynów średniowiecznych z kodeksów Libre Vermell de Montserrat, Codex Calixtinus, Codex Montpellier. Program na głosy żeńskie i instrumenty: fidel, portatyw, instrumenty perkusyjne. Przykładowe utwory: Stella splendens, Ave Gloriosa, Alle psallite, Polorum Regina.

Kolędy, pastorałki ze źródeł polskich i europejskich, w tym antyfony i hymny gregoriańskie, kolędy z najstarszych kancjonałów polskich i europejskich, a także współczesne utwory bożonarodzeniowe.

Dzieła sakralne z towarzyszeniem organów, fortepianu lub harfy, w tym kompozycje C. Saint-Saensa, J. Langlais, G. Faure’go, J. Ruttera.